Skip to content

ศาสนาของชาวไทยพุทธ

บังเอิญเมื่อวานไปเจอ ขอเขียนในแฟนเพจของคุณสุจิตต์ วงษ์เทศขึ้นต้นว่า “การศึกษาเถรวาทในระบบเจ้าขุนมูลนาย…” ก็อ่านไป … บันทึกนี้ของผมไม่เกี่ยวกับเนื้อหาของข้อเขียน แต่ที่อยากจะบันทึกเพราะว่าเหลือบไปเห็นความเห็นหนึ่งบอกว่า

“อย่าใช้คำในศาสนามาเปรียบเปรยเลยนะครับ..
เจตนาดีของพี่สุจิตต์จะถูกลบหาย จนต้องมาเถียงกันในเรื่องไม่ใช่เรื่องซะเปล่า”

ก็ไม่ได้ติดใจอะไรเพราะต่างคนก็ต่างความคิด แต่สะกิดใจนิดหน่อยว่า เอ๊ะ ตกลงอะไรที่เกีี่ยวกับศาสนาควรจะเป็นของศักดิ์สิทธิ์ตั้งไว้บนหิ้งหรือควรเป็นของที่คนทั่วไปเข้าถึงและจับต้องได้ง่าย?

พระบางรูปพยายามทำศาสนาให้เป็นของธรรมดา ของที่ใครก็สามารถเข้าถึงได้ รู้ได้ เห็นได้ แต่บางรูปก็พยายายามทำให้เป็นเรื่องศักดิ์สิทธิ์ อยู่สูง จับต้องลำบาก อาจจะด้วยผลประโยชน์ใดก็แล้วแต่ส่วนมากก็ยกเอาอิทธิฤทธิ์ ปาฏิหาริย์มาผสมให้ได้เรื่องราวเหนือธรรมชาติเพื่อจุดประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่ง

ผมเองเป็นพุทธตามบัตรประชาชน คือไม่ไม่ได้เคร่งมาก ทำดีกับเพื่อนมนุษย์บ้างตามที่อยากทำ ใจหมาบ้าง ถือคติแค่ว่าไม่ไปเบียดเบียนคนอื่นก็พอ แต่ผมนับถือพระที่ปฏิบัติเป็นธรรม ธรรมที่ว่าคือ “ธรรมดา” ไม่ได้เป็นพระเซเล็บ

นี่คือพุทธในแบบผมครับ แม้จะเป็นพุทธตามสะดวก พุทธตามบัตรประชาชนก็เถอะ

 

Be First to Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.